Faces Places : มองหาเพื่อนใหม่ เหลียวหลังมองเพื่อนเก่า เมื่ออายุเฉียด 90

COHENMEDIA.NET

ถ้าเรามองภาพยนตร์เป็นศิลปะแขนงหนึ่ง เราก็จะพบว่ามันเป็นศิลปะที่ช่างมีอายุน้อยมาก มันมีอายุได้เพียงราวๆ 120 ปีเท่านั้น ยังเทียบไม่ได้กับการวาดภาพหรือการเล่นดนตรีที่มีมาเป็นพันๆ ปีแล้ว และในช่วงที่ภาพยนตร์มีชีวิตเทียบเท่าคนวัยกลางคนหรือช่วงประมาณปี 1950 – 1960 ก็มีกลุ่มนักทำหนังที่ฝรั่งเศสกลุ่มหนึ่งที่ถูกเรียกว่า “French New Wave” ทำการเปลี่ยนโฉมหน้าภาพยนตร์ จากเดิมที่ต้องถ่ายแต่ในสตูดิโอใหญ่ๆ มีแต่ดาราดังๆ ก็เปลี่ยนให้หนังมีเรื่องราวของคนธรรมดาที่ไม่ได้ต้องรวย ไม่ได้ต้องจน เป็นชนชั้นกลางธรรมดา ไม่ได้มีเรื่องดราม่าใหญ่โต ไม่จำเป็นต้องโศกเศร้าหรือน่าตื่นเต้นก็ได้ แต่บอกเล่าความคิดความรู้สึกของคนรุ่นใหม่ ลากยาวตั้งแต่ความรักไปจนถึงความคิดเห็นทางการเมืองและสังคม แถมยังครีเอทเทคนิคการสร้างหนังใหม่ๆ เช่น ไม่ต้องจัดไฟ ใช้กล้องขนาดเล็กทำให้มีมุมกล้องที่เหวี่ยงไปมา และการตัดต่อแบบใหม่ที่ตัดเร็วฉึบฉับไม่อิงกับเนื้อเรื่องและลำดับเวลา หรือไม่ก็ถ่ายตัวละครพูดนานๆ เป็นนาทีแบบไม่ตัดเลย ซึ่งผู้กำกับจากกลุ่มนี้ที่ยังมีชีวิตอยู่และยังทำหนังต่อมาถึงปัจจุบัน เหลือคีย์แมนเพียงแค่ 2 คน นั่นก็คือ ฌอง-ลุค โกดาร์ด ที่เป็นต้นตำหรับการตัดต่อแบบ Jump cut หรือจะเรียกแบบไทยๆ “คัทชน” ที่เป็นต้นตำหรับการตัดต่อที่เร็วกว่านรกและไม่เรียงลำดับเหตุการณ์ที่เราเห็นได้บ่อยครั้งทุกวันนี้เช่นรายการตือสนิทเป็นต้น!! ในปัจจุบัน ฌอง-ลุค โกดาร์ด ทำหนังที่ดูยากขึ้นเรื่อยๆ เป็นปรัชญาสุดทางและมีชีวิตส่วนตัวที่ลึกลับ เซอร์ถึงขนาดที่ว่าปี 2001 ออสการ์จะมอบรางวัลเกียรติยศให้แต่ก็ไม่มีใครหาตัวเขาเจอ สุดท้ายรางวัลนั้นก็ถูกเขาเมินใส่แบบไม่สนใจไยดี ต่างกันกับอีกคน “อานเญส วาร์ดา” ผู้กำกับหญิงเพียงหนึ่งเดียวในกลุ่มนี้ด้วยวัย 89 ปี เธอเพิ่งขึ้นรับรางวัลเกียรติยศจากออสการ์เมื่อปี 2017 ที่ผ่านมาจากมือของ แอนเจลีนา โจลี ด้วยความสง่างาม ดวงตายิ้มแย้มเหมือนเด็กสาวและเต็มไปด้วยพลังชีวิต และในปีนี้หนังเรื่องใหม่ของคุณป้าใจดีก็พึ่งออกฉายสดๆ ร้อนๆ ในไทย นอกจากหนังจะมีคุณค่าเพราะทำโดยคนที่มีความสำคัญทางประวัติศาสตร์ภาพยนตร์ในขณะที่ยังมีชีวิตอยู่ ในเรื่องความของบันเทิงก็รับประกันความถูกใจคนทั่วไปด้วยคะแนนในเว็บ Rotten tomato 100% ในฝั่งนักวิจารณ์ และ 92% จากฝั่งคนดูเลยทีเดียว (จาก 1,500 โหวต)

AFP

Faces Places คือสารคดีกึ่งๆ เล่าเรื่องบ้างแบบอ่อนๆ โดยโปรเจกต์นี้ถูกคิดขึ้นโดยที่เจ้าตัวเองก็ไม่ได้หวังมากนักว่าจะได้กลับมาทำหนังอีก แต่ความอยากทำหนังสักเรื่องเกิดขึ้นมาจากการที่คุณป้าอานเญสได้รู้จักกับช่างภาพรุ่นใหม่ “JR.” ที่ทำงานโดยใช้เทคนิคการปรินท์รูปผู้คนให้ขนาดใหญ่โตเท่าบ้าน และนำไปแปะไว้ตามตึกหรือสิ่งก่อสร้างขนาดมหึมา ทั้งคู่จึงเกิดไอเดียขับรถไปออกตามชนบทของฝรั่งเศส ไปพูดคุยกับผู้คน ฟังเรื่องราวของพวกเขา ก่อนที่จะถ่ายรูปพวกเขาและแปะมันไว้กับตึกรามบ้านช่องภายในเมือง คนมากมายไม่ว่าจะเป็นชาวบ้านในเมืองที่เคยคึกคักจากการทำเหมืองแต่ปัจจุบันก็ปิดตัวลงไปแล้ว คนเลี้ยงแพะ บุรุษไปรษณีย์ สมาคมแม่บ้าน คนงานท่าเรือ ขณะเดินทางป้าอานเญสก็เล่าเรื่องทบทวนชีวิตตัวเองจากการทำงานกว่า 60 ปี ผ่านสถานที่ และเรื่องราวของเพื่อนเก่ารวมวงการทั้งที่เสียชีวิตไปแล้ว และที่ยังมีชีวิตอยู่เช่น ฌอง-ลุค โกดาร์ด ที่ถูกป้าแซวตลอดทั้งเรื่องด้วยความรักและความคิดถึง

โดยรวมแล้ว Faces Places เป็นสารคดีที่แปลก เพราะมันดูเป็นเรื่องส่วนตัวมากๆ มันเล่าเรื่องชีวิตส่วนตัวที่ผ่านมาของผู้กำกับ ภารกิจที่ทำก็ดูเป็นภารกิจทางใจที่ผู้กำกับอยากจะทำในช่วงท้ายของชีวิต แต่มันกลับเชื่อมโยงกับคนดูได้ไม่ยากเย็น ทำให้คนดูสนุกไปกับวิธีพูดคุย วิธีการรับฟังและแสดงออกกับผู้คนใหม่ๆ ที่ได้พบเจอ (ซึ่งความใส่ใจในตัวผู้ถูกสัมภาษณ์เห็นได้ตั้งแต่ตอนเริ่มของหนังที่ขึ้นชื่อเครดิตให้กับทุกคนยาวเฟื้อยเกือบนาที) สนุกไปกับการได้มองดูชีวิตที่คลี่คลายและเต็มไปด้วยพลังของอานเญส ผ่านการตัดต่อที่อานเญสมีส่วนร่วมด้วย (จริงๆ อานเญสก็ทั้งเขียน กำกับ และตัดต่อเองในหนังของตัวเองเป็นส่วนใหญ่อยู่แล้ว และเรื่องนี้ก็เช่นกันแม้จะอายุปาไป 89 แล้วก็ตาม) ในขณะที่ทำภารกิจถ่ายรูปชาวบ้านอยู่ที่หนึ่ง บทสนทนาที่ลื่นไหลก็นำพาประเด็นไปหาเพื่อนของอานเญสที่เป็นนายแบบให้สมัยป้าหัดถ่ายรูปตอนสาวๆ หนังก็พาคนดูไปหาเหตุการณ์นั้นทันที ตลอดทั้งเรื่องจะเป็นการสลับกันไปมาระหว่างผู้คนใหม่ๆ ที่อานเญสได้พบ และเพื่อนเก่าศิลปินในชีวิตของเธอ ซึ่งมาทั้งในรูปแบบของฟุตหนังเก่าของเธอที่มีโกดาร์ดวัยหนุ่มกับนักแสดงสาว อันนา คาริน่า ที่คบกันสมัยนั้นมาเล่นให้ รูปถ่ายของเพื่อนที่คิดถึง บ้านที่เขาผู้นั้นเคยอยู่ และหลุมศพที่ไม่ค่อยมีคนแวะไปไหว้ของเพื่อนผู้เป็นช่างภาพขาวดำระดับตำนาน อองรี การ์ตีเย-แบรซง หนังเรื่องนี้จึงมีทั้งความงดงามของชีวิตคนธรรมดาสามัญ และยังมีฤทธิ์เติมพลังชีวิตให้ผู้ชมจากการเฝ้าดูชีวิตที่สุกงอมกำลังดีของคุณป้าใจดีอานเญส วาดาร์ ที่อดรู้สึกอิจฉาไม่ได้ อยากจะมีชีวิตที่ยืนยาวและไม่มีอะไรต้องเสียดายแบบนี้บ้าง และที่สำคัญสำหรับคอหนังก็มีเรื่องน่าลุ้นว่าจะได้เห็นโกดาร์ดตัวเป็นๆ ในหนังเรื่องนี้หรือไม่ หลังไม่ได้ออกสื่อมาหลายสิบปี

Faces Places : หนังตัวอย่างซับไทย

**พบกัน 11 มกราคมเป็นต้นไปที่ SF!!

“คุณมองอะไรๆ ไม่ชัด คุณก็ยังมีความสุข”
“เธอมองอะไรๆ ก็มืด เธอเองก็ยังมีความสุข”
“นี่คือรถตู้ที่ผมขับไปทั่วโลก คนจะเข้าไปด้านหลัง เหมือนบูธถ่ายรูป แล้ว 5 วินาที ภาพก็จะไหลออกมาข้างๆ ขนาดใหญ่เบ้ง”
“เธอเติมเต็มความปรารถนาสูงสุดของฉัน คือการได้พบเจอใบหน้าใหม่ๆ แล้วถ่ายเก็บไว้ เพื่อไม่ให้มันหล่นหายไปในช่องว่างแห่งความทรงจำ”
“แต่ละใบหน้าล้วนมีเรื่องราว”
“ใบหน้าคนเรางดงามนะ”

Doc Club ภูมิใจเสนอ “Faces Places ถ่ายภาพเธอไว้ ให้โลกจดจำ” เจ้าของรางวัลภาพยนตร์สารคดียอดเยี่ยมประจำปี 2017 จากหลากหลายสถาบันนักวิจารณ์ ผลงานกำกับสุดเอิบอิ่มหัวใจของสองศิลปินต่างวัยที่มีผู้รักใคร่ติดตามผลงานทั่วโลก หนึ่งคือ อานเญส วาร์ดา คนทำหนังวัย 89 อีกหนึ่งคือ เจอาร์ ช่างภาพ-ศิลปินวัย 33 …เขาและเธอไม่เพียงลุ่มหลงเสน่ห์ของ “ภาพ” มาทั้งชีวิตเหมือนกัน แต่ยังมีวิธีคิด วิธีสร้าง วิธีแสดง และวิธีแบ่งปันมันแก่ผู้คนอื่นๆ คล้ายกันด้วย อานเญสสำรวจความหลงใหลผ่านการถ่ายภาพนิ่งและหนัง ส่วนเจอาร์คลุกคลีกับมันผ่านงานศิลปะภาพถ่ายจัดวางกลางแจ้งขนาดใหญ่ยักษ์

แล้วอะไรจะเกิดขึ้น? เมื่อทั้งคู่ตัดสินใจออกเดินทางสร้างงานศิลปะด้วยกัน -ซึ่งอาจเป็นทั้งครั้งแรกและครั้งสุดท้าย- บนความรักที่มีต่อเพื่อนมนุษย์ และต่อโลกที่คละเคล้าด้วยความสุขและความเศร้าใบนี้?

===========================

89-year old Agnes Varda, one of the leading figures of the French New Wave, and acclaimed 33 year-old French photographer and muralist JR teamed up to co-direct this enchanting documentary/road movie. Kindred spirits, Varda and JR share a lifelong passion for images and how they are created, displayed and shared.

Together they travel around the villages of France in JR’s photo truck meeting locals, learning their stories and producing epic-size portraits of them. The photos are prominently displayed on houses, barns, storefronts and trains revealing the humanity in their subjects, and themselves. Faces Places documents these heart-warming encounters as well as the unlikely, tender friendship they formed along the way.

Release date : 11 Jan 2018 at SF Cinemas

โพสต์โดย Documentary Club บน 11 พฤศจิกายน 2017

Faces Places เข้าฉายแบบจำกัดโรงตั้งแต่วันที่  11 มกราคม 2561 ในโรงภาพยนตร์เครือ SF ติดตามรายละเอียดได้ที่ facebook.com/DocumentaryClubTH/

DocumentaryClubTH

COMMENTS