ตำนานพระนักรบ ‘อิกโก-อิกกิ’ ยอดฝีมือแห่งยุคเซ็นโกคุที่ศึกษาตำราพิชัยสงครามและพระธรรมควบคู่กัน

ประเทศญี่ปุ่นในช่วงศตวรรษที่ 15 – 16 ได้มีการรวมตัวกันของกลุ่มชาวนา พระสงฆ์และนักบวชในลัทธิชินโต พวกเขาเดินตามความเชื่อของโจโด ชินชู นักบวชในลัทธิชินโต ผู้ได้รับฉายาว่าผู้บริสุทธิ์แห่งแผ่นดิน โดยชินชูได้กล่าวว่าทุกคนจะต้องเชื่อมั่นในพุทธศาสนา ด้วยเหตุนี้เองจึงมีผู้เลื่อมใสศรัทธาในแนวคิดดังกล่าวเป็นจำนวนมาก

WIKIPEDIA PD

เบงเค คือต้นตำหรับของพระนักรบที่มีชื่อเสียงของแผ่นดิน ทำให้พระนักรบในยุคหลังฝึกฝนฝีมือการต่อสู้อย่างเข้มงวด ฝึกฝนทั้งด้านร่างกายและจิตใจ ศึกษาด้านตำราพิชัยสงครามและคำสอนทางพระพุทธศาสนา ด้วยความเชื่อในเรื่องของเทพอวตารลงมาเกิดบนโลกเพื่อปราบปิศาจ กล่าวกันว่าหากดวลกันตัวต่อตัวกับซามูไร พระนักรบอาจเป็นฝ่ายชนะอีกด้วย

กลุ่มพระนักรบที่โด่งดังที่สุด เห็นจะไม่พ้นพวกอิกโก-อิกกิ ในสมัยเซ็นโกคุ ที่นับถือพุทธนิกายโจโด มีฐานที่มั่นคือวัดฮอนกันจิในเมืองโอซาก้า มีสาวกกระจัดกระจายอยู่ทั่วประเทศ โดยเฉพาะไดเมียวและซามูไร ด้วยเหตุนี้เองจึงทำให้พวกอิกโก-อิกกิ มีอิทธิพลมาก

ต่อมา โอดะ โนบุนากะ ขุนศึกจากแคว้นโอวาริ ที่กำลังคิดรวมแผ่นดิน ได้ทำการปราบปรามกลุ่มพระนักรบอิกโก-อิกกิ อย่างรุนแรง กล่าวกันว่าโนบุนากะเข้ารีตเป็นคริสต์ จึงมีความคิดที่จะทำลายพระนักรบกลุ่มนี้ให้สิ้นซาก บ้างก็ว่าโนบุนากะมองว่าพระนักรบกลุ่มนี้เป็นพวกอลัชชี ที่เข้ามายุ่งเกี่ยวกับการเมืองการปกครอง และเป็นก้างขวางคอในการรวมประเทศในอนาคต

เรียบเรียง : SpokeDark.TV

COMMENTS