“มาร-ดา” สยองขวัญแบบผีพม่าเป็นอย่างไร? มาดูกัน

FB : The Only Mom

หนังผี บอกอะไรเราได้หลายอย่าง เพราะเรื่องผีเป็นเรื่องสากล ทุกชนชาติมีเรื่องราวของสิ่งเหนือธรรมชาติและโลกหลังความตายเสมอ แต่ในความเป็นสากลก็ซ่อนลักษณะเฉพาะตัวสูง เพราะการรับมือกับสิ่งที่อธิบายไม่ได้ ล้วนต้องใช้ความเชื่อ และความเชื่อก็เป็นสิ่งที่คนเราไม่เคยมีเหมือนกันเลย อย่าว่าแต่ในระดับประเทศ ระดับคนสังคมเดียวกันยังเชื่ออะไรไม่เหมือนกันเลย!

มารดา เป็นหนังสัญชาติพม่าเรื่องที่สอง ของผู้กำกับไทย ชาติชาย เกษนัส หลังจากหนังโรแมนติกเรื่องแรก From Bangkok to Mandalay ได้รับเสียงตอบรับเป็นอย่างดี ส่วนเรื่องที่สองที่พลิกมาเป็นหนังสยองขวัญก็ประสบความสำเร็จไม่แพ้กัน ทำเงินในพม่าไปแล้วราว 35 ล้านบาท หนังเล่าเรื่องของพ่อแม่ลูกที่เพิ่งย้ายบ้านมาอาศัยอยู่ในบ้านหลังหนึ่ง ที่เต็มไปด้วยรูปถ่ายของเจ้าของบ้านคนเก่า ที่มาพร้อมกับเรื่องเล่าว่าลูกๆ ของพวกเขาหายไปอย่างลึกลับ แล้วเรื่องแปลกๆ ก็เริ่มเกิดขึ้น เมื่อศิริลูกสาวของพวกเขาเริ่มไม่ตื่นในตอนกลางวัน แต่กลับตื่นมาเล่นการละเล่นพื้นเมืองเก่าแก่ของพม่าในยามค่ำคืน

ชื่อภาษาไทยของหนังมารดาฉีกคำเพื่อให้เห็นคำว่า มาร” ในคำว่าแม่เพื่อให้ล้อกับชื่อของอะเหม่จัมที่แปลได้ว่าแม่ที่ดุชื่อของผีร้ายตนหนึ่งในความเชื่อของพม่าที่เรียกว่าผีนัตที่เกิดจากคนที่ตอนมีชีวิตอยู่มีฤทธิ์เดชไม่ธรรมดา การจะติดต่อสื่อสารจะคุยผ่านร่างทรงที่ต้องเป็นผู้ชายแต่งตัวเป็นผู้หญิงหรือที่เรียกว่านัตกะดอเท่านั้น

FB : The Only Mom

มารดา เลยเป็นหนังผีที่เต็มไปด้วยวัตถุดิบแสนแปลกตาและน่าตื่นตาเป็นพิเศษสำหรับคนไทย เพราะมีความเชื่อเรื่องผีที่ใกล้เคียงกัน แต่สิ่งที่อาจจะเป็นข้อด้อยคือหนังเรื่องนี้ไม่ได้มีความแม่นยำของจังหวะหนังสยองขวัญแบบที่เราเคยชินจากหนังบล็อคบัสเตอร์ ไม่มีการเลี้ยงอารมณ์ความกลัวที่ต่อเนื่องอย่างที่เราเห็นได้บ่อยในหนังผีเอเชียแบบหนังญี่ปุ่น การคาดหวังแบบเดิมๆ อาจทำให้เราดูหนังเรื่องได้ไม่สนุกนักแต่มารดากลับมีสิ่งอื่นที่ทดแทนได้

เราอาจจะคุ้นชินกับหนังผีไทยที่​“ผีสามารถรับมือได้ ด้วยความศักดิ์สิทธิ์ของพรามณ์ที่มาในรูปแบบหมอผี หรือความบริสุทธิ์ของศาสนาพุทธที่มักทำให้ผีร้ายกลัว สิ่งเหล่านี้มักปะปนกันแยกไม่ออกและสามารถใช้เอาชนะผีได้ด้วยวิธีพิเศษแบบนี้ไม่ทางใดก็ทางหนึ่ง แต่สำหรับผีพม่าที่พบเห็นได้ในหนังเรื่องนี้ ศาสนาแยกออกจากความเชื่อเรื่องผี การจะเอาชนะผีได้ต้องเผชิญหน้าโดยตรง ในการที่ต้องเข้าไปรับมือกับความต้องการของผีที่ต้องการดึงวิญญาณลูกหลานของเราไปอยู่ด้วย สิ่งเดียวที่แม่ที่เป็นคนในเรื่องนี้จะเอาไว้สู้กับแม่ที่เป็นผีก็คือการยืดหยัดว่าเกิดเป็นลูกไม่มีทางเปลี่ยนแม่ได้เกิดมาเป็นลูกคนก็ต้องเป็นลูกคน หรือพูดได้อีกอย่างว่าเกิดมาเป็นแบบไหนก็ต้องเป็นแบบนั้น กลับกลายเป็นว่าการต่อสู้กับผีวิธีเดียวที่ทำได้คือการตะโกนตัวตนดังเดิมของตัวเองออกมาดังๆ ดังคำโปรยในโปสเตอร์หนังที่ว่าเกิดเป็นลูกอย่าเลือกแม่

บทสรุปของหนังจะเป็นอย่างไร? การต่อสู้กับผีด้วยความคิดที่ไม่เชื่อว่าคนเรานั้นเกิดมาย่อมแตกต่างกันจะสำเร็จหรือไม่? ทางเลือกแบบนี้ทำให้หนังสะท้อนแง่มุมเรื่องการเมืองหรือค่านิยมในสังคมนั้นๆ หรือเปล่า? แล้วมันแตกต่างกับบ้านเราอย่างไร? ขอเชิญชมมารดาได้แล้วในโรงภาพยนตร์เครือ SF และ MVP

เขียนเรียบเรียง : ปกรณ์ จุฬพุฒิพงษ์

FB : The Only Mom

COMMENTS